Ik ben geen kat die meteen opvalt. Ik vraag geen aandacht met lawaai. Maar als je rustig blijft, kom ik vanzelf dichterbij. 

Ik ben Phoenix, 14 jaar.
Verlegen, zacht, en dol op trage aaitjes. Dan duw ik mijn kopje voorzichtig tegen je hand, zo vraag ik aandacht.

Ik leefde al jaren in het bos, met lieve mensen die mij eten gaven en naar me omkeken. Tot zij zagen dat mijn neusje en mijn oortjes veranderden en hulp vroegen. En zo kwam ik hier terecht.

Bij de dierenarts kwam de harde waarheid: ik heb kanker aan mijn oren en aan mijn neus. Mijn oortjes zijn al geopereerd. Binnenkort volgt een zeer complexe neusoperatie, waarbij een groot deel van mijn neusje zal worden weggenomen. Het is spannend. Maar daarna is de kanker weg.

En dan kan ik eindelijk leven zonder pijn!

Tot die tijd word ik hier goed verzorgd: pijnmedicatie, warme dekentjes, lekkere hapjes en mijn vaste steun meneer giraffe 🦒 die altijd bij me ligt. Opvangmama Sarah zegt dat ik zo een zoete lieverd ben en zo dankbaar.

En ik…. Ik wil zo graag blijven, en nog genieten van het leven.

Wil jij mijn meter of peter worden? Mij helpen door deze moeilijke periode heen, en mee mogelijk maken dat ik straks zonder pijn verder kan leven?

Ik verlies misschien een stukje van mijn neusje en oren… maar ik win er een leven voor terug.

Zachte kopjes, Phoenix.